Florence Rapati vertelt over Dans om de Wereld<< Terug naar Nieuws overzicht

Op vrijdag 29 september presenteert het Zuiderparktheater Dans om de wereld van Florence Rapati. Deze dansvoorstelling neemt je mee op reis langs verschillende landen. We stelden Florence een paar vragen over deze voorstelling en het thema verdraagzaamheid dat in deze voorstelling centraal staat. 


Florence Rapati is sinds haar derde geïnteresseerd in dans: op haar vierde begon ze met klassiek ballet, op haar tiende werd ze aangenomen op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en in 2008 studeerde ze af als klassiek balletdanseres aan de Nationale Ballet Academie. Inmiddels is ze alweer negen jaar werkzaam als freelance klassiek balletdanseres. Florence begon twee jaar na haar afstuderen (en daarmee het behalen van haar diploma voor pedagogiek en didactiek) ook met lesgeven. Van professionals en jongere studenten in opleiding, ging ze vervolgens ook op middelbare- en basisscholen lesgeven. Sinds vier jaar werkt Florence ook met kleine kinderen. In juli en augustus gaf Florence lessen peuterdans (Dansen in het gras) in het Zuiderparktheater.

Je danst met jongeren. Wanneer ben je hiermee begonnen?
Via mijn stichting voor danseducatie, wil ik jongeren inspireren om te dansen, maar ook om na te denken over de maatschappij. Ik heb een project Zwanenmeer Bijlmermeer voor het Nationale Ballet gedanst acht jaar geleden en ben daardoor geïnspireerd om klassiek en hiphop te combineren. Door geschoolde dansstijlen met de ‘coolere’ dansstijlen te combineren, krijg je het enthousiasme voor kunst en cultuur.

Je geeft ook workshops op scholen en hierin bespreek je maatschappelijke thema’s. Wat kunnen we ons hierbij voorstellen?
Sinds 2011 heb ik stichting Art Generation opgericht voor danseducatieprojecten voor zowel jong als oud. Momenteel ligt de focus nog op jongeren. Ik probeer jongeren bewust te maken om creatief bezig te zijn met dans, maar tegelijk probeer ik allerlei maatschappelijke thema’s te integreren in een dansproject. Door deze twee dingen te combineren, wordt het bespreken van moeilijke onderwerpen, die wel spelen in de samenleving en waar kinderen mee te maken hebben, op een voor kinderen makkelijke manier bespreekbaar gemaakt.

Dans om de wereld gaat over verdraagzaamheid. Waarom dit onderwerp?
Den Haag is een stad met een multiculturele samenleving. Een stad waar mensen met zoveel verschillende culturen bij elkaar wonen en het met elkaar moeten doen. En dat zie je natuurlijk ook terug op scholen, waar een klas vaak bestaat uit kinderen met vele verschillende achtergronden. Het is belangrijk om kinderen op jonge leeftijd respect voor elkaars cultuur bij te brengen. Om het goed te laten gaan is respect voor elkaars cultuur erg belangrijk. En hoe eerder ze dit leren, des te beter. En door dit te combineren met dans, wordt het bespreken van z’n thema ook nog eens leuk.

Besteden scholen tijdens de lessen hier geen aandacht aan?
Wat ik merk is dat er bij veel scholen interesse is om dit soort onderwerpen te bespreken, maar dat er vanwege gebrek aan geld, nauwelijks ruimte is om kinderen op een creatieve manier iets te leren. Ik besteed dan ook extra aandacht aan scholen die aangeven interesse te hebben. Door de aandacht die we eraan besteden tijdens de workshops, wekt dit interesse op bij docenten, die het vaak oppakken en het op één of ander manier integreren in een bepaald lespakket, omdat ze merken dat het zo belangrijk is. Het blijft een lastig onderwerp om te bespreken. En ik vind het gewoon erg belangrijk dat danseducatie toegankelijk is voor iedereen. En door middel van de workshops maak ik dit voor sommige kinderen toch mogelijk.

Kun je uitleggen, hoe je zware onderwerpen als verdraagzaamhei behandelt tijdens zoiets leuks als dans?
Op de meeste scholen waar ik kom, reageren jongeren altijd erg enthousiast en leuk op de workshops. Tijdens het dansen, stellen mijn dansdocenten ze allerlei vragen over de eigen cultuur, elkaars cultuur. Ik verwacht natuurlijk niet dat ze alles weten, maar dit stimuleert ze wel hierover na te denken en de verschillen, maar ook de overeenkomsten binnen culturen bespreekbaar te maken. En na te denken over hoe je daarmee omgaat.

Hoe komt dit tot uiting in een dansvoorstelling?
Op de workshops volgt altijd een voorstelling. Jongeren die het leuk vinden kunnen hieraan deelnemen. De hoofdpersoon in de voorstelling heeft interactie met het publiek en stelt na de voorstelling ook vragen aan het publiek, of het publiek kan vragen stellen. Het is vooral zo interessant, omdat ouders, die vaak ook in het publiek zitten, ook op een creatieve en luchtige wijze, samen met hun kind in aanraking komen met dit onderwerp. En zo worden ouders daar ook bij betrokken en gaan de leerlingen tijdens de dansvoorstellingen hierover in gesprek met het publiek.

Zijn er ook leerlingen die niet van dans houden?
Ik kwam eens op een school waar de eerste reactie van een aantal leerlingen was ‘dans is voor meisjes’. Maar mijn ervaring is dat ik uiteindelijk alle leerlingen meekrijg en ze eenmaal aan het dansen erg enthousiast worden. Met docenten exact hetzelfde verhaal: in het begin argwanend en vragen zich af of het wel gaat werken, maar zodra de workshops beginnen en ze zien hoeveel plezier leerlingen hierin hebben en hoe leerzaam het is, reageren ook zij erg enthousiast.

Je geeft ook workshops op basisscholen. Hoe gaat het daar?
Basisschoolleerlingen zijn vaak te jong om maatschappelijke onderwerpen te begrijpen. Maar ook voor kinderen in die leeftijdscategorie is danseducatie belangrijk voor de ontwikkeling, dus hier doe ik het project Dans door de tijd. Hier leren ze bijvoorbeeld de geschiedenis van dans. Hier betrek ik de ouders er direct bij, omdat dit zowel voor ouder als kind leuk is om hier samen mee bezig te zijn.

Je doet ook peuterdans? Dit jaar uitverkochte lessen bij het Zuiderparktheater.
Ja, dit doe ik al vier jaar met veel enthousiasme en dit jaar voor het eerst bij het Zuiderparktheater! Het is goed als kinderen op een zo jong mogelijke leeftijd in aanraking komen met dans. Dit is goed voor een bepaalde vorm van ontwikkeling, maar ook goed voor de motoriek en coördinatie. Maar het is ook gewoon leuk om op een creatieve manier bezig te zijn. Zowel voor het kind als voor de ouder.

Met haar stichting Art Generation, weet ze inmiddels de aandacht te trekken van verscheidene scholen, kinderen en ouders in Den Haag. Gezien dit succes, gaan we nog veel horen horen van Florence. En iedereen die dans leuk vindt, kan zich inschrijven voor haar danslessen.