“Milow in het Zuiderparktheater – Way Up High”<< Terug naar Nieuws overzicht

Op donderdag 27 juli presenteerden het Zuiderparktheater en het Paard Milow: de Belgische singer-songwriter die bekend is van de hits ‘You Don’t Know’, ‘Ayo Technology’ ‘You and Me (In My Pocket’ en ‘Little in the Middle’.  Milow was de grote winnaar van de Music Industry Awards (MIA’s) in 2007, 2008 en 2011.

Een verslag door Iwan de Brabander (blogger DenHaagDirect).

Het is donderdag 27 juli 2017 en ik bezoek Zuiderparktheater voor een concert van een Belgische singer-, songwriter, met vette teksten en megavette band. Er is geen zon, maar met zijn muziek speelt hij de wolken weg, het is Milow die staat te shinen op het podium!

Joseph and Maia
Helemaal klaar voor een vette avond met vette muziek. Een leuke avond begint natuurlijk met gezellig een hapje eten bij de toppers van De Sushimeiden. En wat is vetter dan zo’n avond te kunnen delen met een goede vriend die ook van eten, gezelligheid en muziek houdt! Als we binnen komen en een plek hebben bemachtigd, aangezien het al snel drukker begint te worden, komt er een voor mij op dat moment nog niet bekend duo op het grote podium. Joseph zet in met zijn akoestische gitaar en Maia legt haar stem eroverheen. Echt een wauw-momentje. De gitaar staat een beetje schel, maar door het gitaarspel en de vette samenzang eroverheen vergeet ik dat al snel. Joseph en Maia komen uit Nieuw-Zeeland en zijn daar twee jaar geleden vertrokken om vol te gaan voor hun passie, de muziek. Nou, ik ben er erg blij mee en koop dan ook gelijk het vinyl die ze hebben liggen.

Slow and easy start en dan…
Het muzikale deel van de avond is al heerlijk begonnen en dan komt nu de main-man, de Belg die een kneiterhard rapnummer heeft omgebouwd naar een soulvol singer-songwriternummer…Milow is AAN! Met de rustige starter ‘The Fast Lane’ komen we in de vibe. De band wordt voorgesteld, met nadruk op de Haagse drummer, Oscar Kraal, die nu eens een keer een thuiswedstrijd heeft en lopend naar het optreden is gekomen.

Zanger Milow (Jonathan Vandenbroeck) geeft, met een big smile aan dat Oscar vanavond extra drumsolo’s zal krijgen. ‘We Must Be Crazy’ gaat van start en hierin heeft hij toch zeker wel een seconde of vier tijd voor het ten gehore brengen van zijn drumkunsten. Als de sfeer op het podium nu al zo relaxed en gezellig is, kan dat alleen maar staan voor een hele mooie avond! ‘No No No’ gaat beginnen en Zangeres Nina Babet zweept het publiek op met wat meezingwerk. Het publiek begint al een beetje los te komen en een kleine swing, nog zittend op de banken, komt als reactie richting Milow. En dat gevoel blijft op hetzelfde niveau doorgaan bij  ‘Against The Tide’ en ‘Love Like That Is Easy’. Als Milow dan vertelt over zijn tijd in 2009 hier in Het Zuiderpark, waar hij op hetzelfde podium als John Mayer zijn eerste kennismaking met het Haagse publiek maakte. Wat hem is bijgebleven van toen is de supersfeer en dat John Mayer wel honderd gitaren bij hem had en er maar op drie speelde.

Nou die sfeer is er vanavond weer en met een intro als dit is natuurlijk de megahit ‘Ayo Technology’ wat nu gaat komen. Binnen één seconde staat iedereen op de theatertribune en zingt uit volle borst mee. Een hit als dit blijft toch altijd meesterlijk en dan een reactie van het publiek als dit…dat moet toch wat doen met de artiesten.

Van ene naar de andere vette song
Na de verlengde ‘Ayo Technology’ is het tijd voor een ingetogen moment. Een nummer dat hij voor zijn familie heeft geschreven ‘Way Up High’ brengt hij met gevoelige toetsenpartij van Remko Kuhne en Bart Delacourt op bas-synth in plaats van de bas met snaren. Een bijzondere stem heeft deze man toch, anders dan anders en dat op een hele prettige manier bedoeld. Nina Babet en Tom’my’ Vanstipthout met een van zijn gitaren komen er weer bij en een zomerse vibe wordt gecreëerd met de Ace of Base hit ‘Don’t Turn Around’. Wat is dat lang geleden zeg. Deze versie mag voor mij de hele zomer grijs gedraaid worden. Coole guilty pleasure. Gevolgd door de bekende nummers ‘You and Me’ en ‘Little In The Middle’ wordt het publiek verdeeld in wat mensen die gaan zitten en de die-hards die blijven staan.

Bij het nieuwe nummer ‘Tourist’ komt de vraag of we met z’n allen mee willen zingen, wat natuurlijk ook gebeurt. Mooi om te zien dat ondanks er af en toe druppels/stralen naar beneden komen, de mensen zo blijven stralen. Vet nummer ook! ‘You Don’t Know’ kan natuurlijk niet ontbreken en zorgt ervoor dat iedereen weer staat, zingt en swingt. De heupen zijn nu echt los en overal zie ik mensen dansen. Als afsluiter de song ‘Howling At The Moon’ die de titel eer aandoet. Het is al wat donkerder en met z’n allen gaan we los. De mensen die de tekst kennen zingen mee en de rest probeert het. Milow laat nog even het hele publiek op zijn of haar manier bouncen en springen. Wat een sfeer en energie. Kalm maar van een nieuw level.

Back once again
Natuurlijk is het nog niet afgelopen. De band komt terug en Milow vraagt of het nog regent, waarop hij direct een ‘ja’ krijgt. ‘Oké, dan gaan we solidair zijn en komen we naar jullie toe. De artiesten gaan niet achter hun instrumenten staan, maar springen een voor een van het podium, gaan om een oude, soort van rock’n roll-microfoon staan en ‘Learning How To Disappear’ vindt zich semi-onversterkt zijn weg. Zoals ik wel vaker heb gezien bij deze gezellige artiest, zoekt hij het publiek op en dat siert hem. Lekker dichtbij en tussen zijn fans. ‘Just Smile’ zal dan het laatste nummer zijn. Maar nee, natuurlijk vragen we om meer en knalt hij er met een ultradosis energie ‘Summer Days’ nog uit. Alsof er geen einde aan komt en dat moet het gevoel ook zijn, lijkt mij.

En dan toch, toch een einde. Jammer maar helaas! Nog wat nakletsen met wat vrienden, bekenden en onbekenden, mijn gesigneerde vinyl ophalen en over een mooie avond kletsend richting huis. Megavette avond thanks to ‘t Paard en het Zuiderparktheater.